juli 31st, 2008 by Liefdesgedichten.nl
Ik zag je staan en keek je aan
De liefde die ik toen voelde zou nooit meer vergaan.
Jouw ogen die straalden als sterren zo mooi
Ik verloor mijn ziel en werd jouw prooi.
De zee, de lucht, het hemels blauw
Ze doen mij denken aan die ogen van jou.
Ik geloofde in de liefde eerlijk en oprecht
Maar wat ik geloofde lijkt nu niet meer echt.
Je deed mij geloven dat echte liefde bestond
Nu laat je mij zakken tot diep in de grond.
Jouw woorden die klonken als muziek in mijn oren
Die muziek klinkt nu vals, heb mijn ziel nu verloren.
Hoe kun je dit doen als je echt van mij houdt
Ik geloofde jouw woorden, heb jou altijd vertrouwd.
Ik herkende jou reeds bij de eerste blik
Mijn wederhelft, mijn tweede ik.
Ik herken mijzelf in jouw gezicht
Mijn spiegelbeeld weerkaatst door ‘t licht.
Twee tegenpolen, maar toch zo gelijk
De magie tussen ons maakt ons innerlijk rijk.
Het was pure liefde op het eerste gezicht.
Nog nooit in ons leven waren wij zo snel gezwicht
Zoveel passies, zoveel dingen, alles samen leuk
We vormden een eenheid, nu vorm jij een breuk.
Mij in één keer negeren, mij nooit meer willen zien
Niets zeggen, geen troost is wat ik verdien.
Hoe kun je verlangen dat ik in ene niet van je hou
Kom ik hier ooit overheen of blijf ik eeuwig in rouw ?
Jij kwam als een engel, het was als een droom
Nu speel jij de duivel en toont geen schroom.
Toch blijf ik verlangen naar die lieve lach
Die stralende ogen van die eerste dag.
Er zijn geen woorden voor hoe ik jou mis
Iedere dag, ieder uur, hoe het was, hoe het is.
Er zijn geen woorden voor wat ik nu voel
Jouw woorden zo hard, jouw hart zo koel.
Ben ik dan de enige nog met een zacht hart ?
Dat juist jij mij pijn doet, is wat mij verwart.
Al de pijn die ik voel nu, omdat ik op jou viel
Snijdt als een mes door mijn hart en doorbloedt mijn ziel.
Was alles een leugen of was het toch echt
Het blijft om het even, het blijft gewoon slecht.
Het maakt liefde bitter en gevoelens zo zuur
Het laat mij niet los geen dag, geen uur.
Een gevoel van weten dat jij bij mij hoort
Dat jij dat negeert maakt mij nu gestoord
Dus kan ik niet geloven wat jij nu doet
Je zit nog steeds in mijn hart en stroomt door mijn bloed.
Ik ben niet slecht, ik ken geen haat
Ik ben alleen ontzettend kwaad.
Al weet ik niet op wie of op wat
Alleen dat jouw liefde de mooiste was die ik had.
Onze band die we hadden, onze speciale magie
Hoe kan dat nou omslaan in bijna antipathie ?
Voor mij niemand in de wereld die jou kan vervangen
Nee niemand anders die mij zo doet verlangen.
Dat juist jij nu niet begrijpt wat ik nu voel
Niet meer wilt weten wat ik bedoel.
Ik opende jouw hart, jij liet mij binnen
Nu jouw hart weer open staat, kun je ook anderen meer beminnen.
Maar nu iedereen weer in je hart zit, knuppel je mij gehaast naar buiten.
En wil voor mij als enige, jouw hartje eeuwig sluiten.
Dit moment wil ik voor altijd vasthouden, sprak jij zacht
Keek mij recht aan in mijn ogen, wie had dit toen ooit gedacht..
Geloven in naïeve liefde deed jij ook opeens niet meer
Toch is dat wij voelden, iedere keer weer.
Het ging mij echt alleen om jou, op gevoel, zonder verstand
Met jou samen door het leven, voor altijd hand in hand.
Alles waar jij ooit van droomde, zei je dat was ik
Als ik daar nu aan terug denk, stokt mijn hart steeds van de schrik.
Onze aller grootste wens, was het krijgen van een kind
De rijkdom van een bloedband die ons eeuwig verbindt.
Ik weet nog dat de blaadjes vielen en de wind op laaide
Toen zei jij steeds, wat woeit het hard, maar bedoelde dat het waaide.
Op rubberen benen trok jij als een magneet steeds naar mij toe
Met jouw hoofd in roze wolken, zonder reden, zonder clue.
Het gevoel dat wij ervoeren, onze ritjes, de rotonde
Steeds verder verwijderd van elkaar, beseften wij iedere seconde.
Je had mij gewenst, al lang voor je mij kende
Maar liet mij toch vallen, ondanks je jouw liefde erkende.
Ik voelde het komen, maar het was toch onverwacht
Nu geen brief, geen mail, zelfs geen woord dat verzacht.
Was jij dan mijn vriend, mijn grootste maatje
Samen zoenend op het strand, dat hemelse plaatje ?
Ik doel nu terug op onze vorige zomer
Zaten wij daar echt zo verliefd, of was ik een dromer ?
Een week voor het einde, vrijden wij bij de deur
Als ik daar nu aan terug denk, ruik ik steeds weer jouw geur.
Maar ook overdag en in de nacht
Zie ik jouw lieve gezicht dat steeds naar mij lacht.
Jij was mijn alles, ‘s werelds mooiste vrouw
Nog nooit hield ik van iemand zoveel als van jou.
Liefie, moppie, lekker ding
Zijn nu de woorden die ik steeds verdring.
Want al die woorden dwalen door mijn geest
Al zou jij nu zeggen, geweest is geweest.
Jij bent nu zo hard door de mens om je heen
Maakt jou schijnbaar gelukkig, schijnbaar gemeen.
Jouw keuze was een strijd tussen ziel en verstand
Het ego won, heeft de ziel nu verbrand.
Ik mis nu, omdat ik jou mis, de geur van het leven
Ik wou dat ik je vasthad, al was het maar even.
Maar al jouw woorden zijn nu koud en klinken nu rot
Zagen dwars door mij heen, zagen dwars door het bot.
Jij hebt mij gekwetst, verwond voor het leven
Toch hoop ik dat je terug komt en wij elkaar kunnen vergeven.
Eens viel je simpelweg op mij, op hoe ik was als mens
Begrijp niet dat jij niet kiezen kon voor jouw eigen wens.
Maar van binnen spreekt de waarheid vanuit de ziel van jouw hart
Weet ook jij wat ons lot is, bij elkaar zijn, niet apart.
Want alleen jij bent mijn ware, mijn enige droom
Mijn liefde diep geworteld staat zo vast nu als een boom.
Mijn tweelingziel, mijn zielemaat
Hoe kan het toch zijn dat jij mij verlaat ?
Kapot van binnen, bedrogen, verrot
Want jij was mijn alles, mijn grootste genot.
Een maand, een week, een dag een nacht
De tijd gaat zo langzaam terwijl ik op jou wacht
Want ik hou van jou, en weet niet wat het is
Maar één ding weet ik zeker en dat is dat ik je eeuwig mis.
Misschien doet het jou niets, en laat het je nu koud
Maar wie weet komt de dag, worden we toch samen oud…
Soulman